Zij zat aan de bar op hem te wachten. Het was de eerste donderdagavond van de maand. Haar donker aangezette ogen dwaalden rond en registreerden andere wachtenden. Zij was de mooiste. Dat weten gaf haar een krachtig gevoel. Langzaam strekte ze haar rug. Wervel voor wervel. Even verschoof zij op de kruk die speciaal voor haar, daar was neergezet.
Hij zou komen, zoals elke maand. Nog nooit had hij een keertje overgeslagen. De deur ging open. Terwijl hij naast haar ging zitten legde hij zonder haar aan te kijken een langwerpig doosje op de bar naast het pakje Kent menthol. Een sleutel met hanger en een briefje met een adres erop geschreven in zijn handschrift. Netjes, bescheiden, naar rechts overhellend, een beetje kinderlijk ook wel. De champagne die bij het openzwiepen van de klapdeur al werd geserveerd tintelde op haar tong. Beheersing. Alles hing af van haar vermogen om zich te beheersen. Nooit loslaten de gedachte aan het doel. Iedereen kende de man van de donderdagavond en wist wat er vervolgens deze avond zou gaan plaatsvinden. Althans dat dachten zij. In werkelijkheid gebeurde er iets heel anders daarboven in het midden van de nacht.
Het adres was in de betere buurt van de stad. Om de hoek lag één van de duurste winkelstraten en de creditcard in haar handtas waarop hij maandelijks een niet onaanzienlijk bedrag stortte gaf haar de mogelijkheid om zich te verwennen met Gucci, Prada, Dolce & Gabanna, Louis Vuitton, Jimmy Choo en als top of the tops Ferrari for women de meest opwindende geur die ze ooit had geroken en waardoor hij op deze donderdagavond buiten zinnen zou geraken. Dat hoorde erbij, de kleding van een dure hoer moest haar dekmantel aandikken. Persoonlijk gaf ze er niks om, nee, nooit gedaan. Kleren maken de vrouw? Zij liep liever in een jeans met een T-shirt en cowboyboots. Hij was erin getrapt en hij geloofde dat ze een intelligente callgirl was, een studente rechten die er wat bij wilde verdienen. De hoge heer was erg in zijn sas met haar. Hij wilde eigenlijk meer, dan alleen één donderdagvond in de maand.
Pretty woman. No way. Fuck you!
Ze liet zich geruisloos van de kruk afglijden op een manier waarvan hij helemaal gek werd. Als was in haar handen kneedde ze hem net zolang totdat haar behoefte om hem pijn te doen was bevredigd. Zijn knieën begonnen langzaam door te buigen, nekharen krulden en zijn geslachtsdeel schuurde zachtjes tegen de fijne stof van zijn ondergoed. Met de vertrouwde druk van zijn hand op haar rechterbil verlieten zij de bar om zich naar de eerste etage te begeven van het etablissement waarvan de naam La vie en rose met zorg was gekozen. De lift zoemde zachtjes en de spiegels uitgevoerd in smoked glas lieten haar jaren jonger lijken dan ze in werkelijkheid was. De sporen die het verleden had achtergelaten op haar gelaat verschuilden zich op de donderdagavonden achter een romantische waas van amors geile asem.
Na het bad, de tweede fles champagne de oesters de pornofilms de seks en de onvermijdelijke sigaret, lagen ze naast elkaar op het grote ronde bed. Hij zou na een paar minuten gaan snurken en zij zou dan opstaan, naar zijn koffertje lopen het openmaken. In de beslotenheid van de badkamer werden talloze documenten gefotografeerd om deze even later door te sturen naar een veilig adres. De volgende dag zou een fiks bedrag op haar rekening bijgeschreven worden. Geld, ze zwom inmiddels in het geld. Het gaf haar een veilig gevoel na die bewuste dinsdag. Maar er zou een einde moeten komen aan de donderdagavonden.
Het snurken ging nu over in een diepe ademhaling. Het werkte zoals altijd. Ze nam wat water en ging nog even naast hem liggen. Tijdens deze donderdagavonden gingen haar gedachten terug naar de tijd dat de wereld voor haar nog heel was. Ze zag zichzelf met haar lieve kindje. Een meisje. Ze hadden haar Elfje genoemd. Pete werkte als receptionist bij het WTC en daarnaast schreef hij aan een roman. Na een lange zoektocht had hij eindelijk een uitgever gevonden die erg enthousiast was over zijn stijl en het thema. Hij was opgewonden toen hij haar belde op de vroege ochtend van een dag die nooit vergeten zou worden. Op zijn vrije dag was hij naar het WTC gegaan. Hij had zijn laptop met het manuscript laten liggen. Elfje was bij hem die ochtend. Hij zou haar naar de crèche brengen. Warme tranen gleden over haar wangen.
En nu stond zij in de badkamer van het chicste bordeel van NewYork en fotografeerde vertrouwelijke stukken die eenmaal in het openbaar gebracht de slapende man voor jaren achter slot en grendel zouden brengen. Zij was bezig met de laatste hand te leggen aan een omvangrijk document dat het bewijs moest gaan leveren voor de False Flag terrorist attack op 9-11. Het slaapmiddel deed zijn werk goed. Na een laatste blik geworpen te hebben op de man, waarmee zij het laatste jaar eens per maand het bed had gedeeld, sloot zij deze deur definitief achter zich dicht. Elfje en Pete zouden niet meer terugkomen. Hun lichamen waren nooit geborgen.
De zon op haar gezicht voelde als een nieuw begin. De wachtende yellowcab bracht haar naar JFK.
Foto /Tekst Tess
